มีข้อผิดพลาด
  • แทมเพลตที่ใช้แสดงผลในส่วนนี้ไม่สมบูรณ์กรุณาติดต่อผู้ดูแล

สายน้ำมีชีวิต บนฝั่งสาละวิน
                                                     
เรื่อง     วีระศักดิ์  ภักดี
ภาพ     อุทยานแห่งชาติสาละวิน (รูปนก)  และ วีระศักดิ์  ภักดี


    ....สาละวนเดินทางแนวชายแดน แถวฝั่งน้ำสาละวิน....
อากาศดีดี ในราวไพรแห่งหุบเขาทำให้หลายคนกำลังนั่งเพลิดเพลินกับบรรยากาศที่สวยงามรอบๆตัวเอง รวมถึงคิดอะไรเพลินๆที่ริมฝั่งน้ำ...  
และเมื่อสายตาหันไปมองสายน้ำ



สายน้ำที่มีสีขุ่นข้นจนคล้ายสีของโคลน  ความเชี่ยวกราดของกระแสน้ำไหลไปกระแทกหิน พอน้ำไหลออกมาจากซอกหินกระแสน้ำก็ไหลหมุนวนล้อมรอบตัวเอง  กระแสน้ำที่ไหลแรงนั้น ทำให้ผมได้แค่เพียงหย่อนขาลงไปสัมผัสกับความเย็นของสายน้ำ  ส่วนทางอีกฝั่งฟากของสายน้ำที่มองผ่าน ข้ามท่าจอดเรือไป จะมีบ้านเรือนหลายหลังปลูกเรียงลดหลั่นกันอยู่ตามชายขอบของตีนเขา ซึ่งเป็นเทือกเขา ที่มีชื่อว่าภูเขา “ถนนธงชัย “ส่วนหลังคาบ้านที่ทำด้วยหญ้าเมื่อถูกแสงอาทิตย์ที่กำลังอ่อนแรงสาดส่องใส่จนเป็นสีอมเหลืองของแดดยามเย็นที่มองดูแล้วให้ความรู้สึกสุขอารมณ์สบายสายตา  บ้านที่อยู่บนริมฝั่งดูสูงต่ำไม่เท่ากันนี้มองดูเป็นธรรมชาติจริงๆ ...ชีวิตกับความสุข เราสามารถหาได้รอบๆตัวของเราเอง...อยู่แต่ที่ใครจะไขว่คว้าหามัน


เมื่อมองผ่านบ้านเรือนไปตามถนนดินแดงที่มีฝุ่น
บนเนินเขาลูกเล็กๆ ที่ห่างจากบ้านเรือนไปทางซ้ายมือ ซักประมาณ 150 เมตร เราจะมองเห็นสถานที่ ที่พวกเราใช้เป็นสถานที่ประกอบอาหาร จอดรถ กางเต็นท์ รวมถึงไว้พักผ่อนหลับนอน ตรงหน่วยงานแม่สามแลบ ของที่ทำการอุทยานแห่งชาติสาละวิน



ผมมองเห็นเพื่อนๆหลายคนกำลังสาละวนกับการทำอาหารและกางเต็นท์ บางคนลงไปเดินเล่นบนผืนทรายสีขาว ที่ทอดตัวตามริมฝั่งน้ำ บางคนลงไปเล่นน้ำในจุดที่กระแสน้ำไหลไม่แรงจนเกินไปนัก ส่วนผมก็สาละวน หาสาระอยู่แถวหมู่บ้านไปจนถึงริมฝั่งน้ำ  เพื่อแสวงหาข้อมูลของพื้นที่ เดินไปเดินมา สำรวจไปสำรวจมาก็กินเวลาเข้าไปจนจวบค่ำจึงได้ความว่า
เดิมที่ป่าแถบนี้เป็นป่าสงวนแห่งชาติแม่ยวมฝั่งขวาและป่าสาละวิน



เป็นป่าแนวชายแดนซึ่งมีแม่น้ำคง (ชาวบ้านเรียกแม่น้ำคง) หรือที่รู้จักกันทั่วๆไปว่าแม่น้ำสาละวินเป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างไทย-เมียนร์ม่า หลังจากรัฐบาลได้ยกเลิกสัมปทานทำไม้ได้ไม่นาน จึงประกาศจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติสาละวิน วันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537  มีพื้นที่ ที่ต้องดูแลรับผิดชอบ 450,950 ไร่ ลักษณะของป่าส่วนใหญ่เป็นป่าเบญจพรรณผสมป่าดิบแล้ง บางส่วนของป่าทางตอนบนของพื้นที่มักพบต้นไม้ขนาดใหญ่ เช่นไม้สัก ไม้แดง ไม้ตะแบก ไม้ประดู่ ไม้มะค่าโมง และต้นไผ่ชนิดต่างๆ    การจะเดินทางมาถึงสถานที่ ที่สุดเขตตะวันตกแดนสยามหรือเรียกอีกอย่างว่าจุดผ่อนปรนเพื่อการค้าริมชายแดน บ้านแม่สามแลบ อำเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอนนั้น  ทางที่ผ่านมาท่านจะพบกับวีถีชีวิตชาวบ้านตามแนวชายแดนที่ทำการเกษตรด้วยการทำไร่ทำนาผสมการเลี้ยงสัตว์ เช่น วัว ควาย แพะ ฯลฯ


ถนนที่ผ่านมาจะโค้งไปตามไหล่เขา
ขุนเขาจะสลับสลับซ้อน ภูเขาส่วนใหญ่สูงเหนือระดับน้ำทะเล มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่  200-1100 เมตร อากาศแถบนี้มักเป็นอากาศร้อนชื้น ถึงแม้ยามนี้เป็นฤดูหนาวเดือนมกราคม อากาศก็ยังสบายๆไม่ถึงกับหนาวมากนัก  ผู้คนส่วนใหญ่ที่มาเยี่ยมเยือนแถบนี้มักมาล่องเรือชมสายน้ำที่กล่าวกันว่ามีแหล่งกำเนิดต้นน้ำจากการหลอมละลายของหิมะที่เทือกเขาหิมาลัยในธิเบต  มาชมผาโขดหินตามริมฝั่งที่เกิดจากการกัดเซาะของสายลมแห่งกาลเวลา  มาชมป่าเขาไพรสนกับนกนาๆชนิดของสายพันธุ์




วันนี้เวลาผ่านไปอีกวันอย่างรวดเร็ว
เพราะตอนผมเดินกลับมาถึงที่พักก็จวนจะเกือบค่ำ   ยามเรามีความสุขกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง หรือจดจ่ออยู่กับอะไรบางอย่างนั้น เวลามักจะเดินอย่างรวดเร็ว  แสงแห่งวันกำลังจะหมดจากเส้นขอบฟ้า ฟ้ากำลังเปลี่ยนสีอยู่ตลอดเวลา แสงที่สะท้อนผิวน้ำกำลังจะมืด เสียงนกในพงไพรกำลังร้องเรียกชวนกันกับรังนอน เสียง กบ-เขียด แข็งกันขับร้องตามริมชายฝั่งที่มีป่า  เสียงหรีดหริ่งเรไรสลับไปมากับเสียงสัตว์อื่น  เสียงหัวใจตอบรับ รับทราบกับสภาพแวดล้อม ที่ได้เดินทางมา มาเติมเต็ม มาเพิ่มพลังชีวิต ในอีกรูปแบบในกายตน...เพื่อจะได้มีกำลังเดินต่อไป...บนโลกใบนี้...



สำหรับการเดินทางมาอุทยานแห่งชาติสาละวิน เส้นทางที่สะดวกโดยเริ่มต้นที่ จ.เชียงใหม่โดยใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน) ถึงที่ว่าการ อ.แม่สะเรียง ระยะทางประมาณ 195 กิโลเมตรใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมง แล้วจึงเดินทางต่อไปยังที่โซนหนึ่งที่ทำงานอุทยานฯอีก 5 กิโลเมตร



              ติดต่อสำรองที่พัก  ที่ส่วนอุทยานแห่งชาติสำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 16 โทร.053-683210  หรือ สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สนง.ภาคเหนือเขต 1 โทร.053-248604 , 053-248607 , 053-30250

Additional information